annelerin çok alıngan olmaları

beas
Var böyle bir gerçek. Yaşlandıkça daha da alınganlaşıyorlar. Bazen alınmasın diye insan ne diyeceğini bilemiyor.
Yine de Allah yokluklarını göstermesin.
skaslirale
Bende anne olsam o kadar emeğin saygı eğitiminin boşa gitmesini istemez onun için anneler saygısız çocuklara alıngan tavırlar la onun hayatın farkına varmasini istemesinden yapar.
msln22
Anneler Yaşlanınca değil. Evlatlarına karşı her zaman alınganlık yaparlar. anneler evlatlarını gözlerinde sakındığı için onları çok sevdiği için evlatlarına bir şey söylediği zaman onların dediği yapmasa anneler alınırlar düşünürler Ben o kadar Üstüne titriyorum onlar için her şeyi yapıyorum Biz sözüme bakmıyorlar ya da beni dinlemiyorlar İşte bu nedenle anneler biraz evlatlarına alınganlık yapıyorlar.
cmelezoglu
Alınganlık yaşayanlar ve alıngan insanlarla yaşayanlar bilir alınganlığın hayatı ne kadar zorlaştırdığını.

Alınganlık = kişiselleştirme demektir. Kişisel olmayan şeyleri kişisel hale getirip, kişisel yorumlayarak tepki vermektir.
Alınganlıkta zihin okumakta çok vardır. O bunu demek istedi, böyle yaptı, bana laf soktu, aslında bunu ima etti, bunu derken aslında şunu demek istedi gibi kişisel yorumlamalar çok fazladır. Aslında bir nevi paranoya yaşar kişi. Temel güven duygusunda da bir problem vardır. Alıngan insanlar sadece üzülen değil öfkeli insanlardırda. Alınıp,incinip ve küsen insanlar genelde alıngan bilinirlerken, öfke ile tepki veren insanlarda genelde kişiselleştirdikleri için öfke dolu olurlar.

Neden alıngan oluruz? Neden her şeyi üstümüze alınırız?

Bu tamamen ebeveynlere dayanıyor. Her zaman ki gibi :))
Şimdi her şeye üzülen, dayanıksız, hassas, alıngan olan ebeveynler ( genelde anneler) herşeye çok etkilendikleri için çocuğun da bunu öğrenmesine neden olur. Hatta çocuk her davranışından, düşüncesinden, duygusundan etkilenen ebeveyninden ötürü kendini suçlu ve sorunli hissetmeye başlar. Benim yüzümden annem, babam üzüldü der. Halbuki onları üzmek için bir şey yapmazken, onlar üzülür, incinir. Hal böyle olunca çocukta bir çok şeyi kendisiyle ilişkilendirmeye başlar yani kişiselleştirir. Çünkü ebeveyni kendi duygusal tepkimelerinin sorumlusu olarak çocuğu gösterir. Çocukta bunu içselleşirir.

Birde öfkeli,eleştirel, suçlayıcı, narsisistik ve mükemmeliyetçi ebeveynlerde ( genelde baba oluyor) alınganlığı oluşturur.
Bunu nasıl yapar? Çocuğun her davranışını eleştiren, çocuğa sürekli kızan, hep suçlayan ve çocuğu sorumlu tutan ebeveynler çocuğun dışarda ki her şeyden sorumlu hissetmesine, her şeyi bilmesi gerektiğine, her şeye dikkat etmesi gerektiğine yönelik bir algı oluşturur. Bu çocuklar ilerde genelde öfkeli ve kontrolcu yetişkinler olurlar. Mesela ilerde ebeveyn olduğunda kendi çocuğunun hatasından çok öfkelenir. Çünkü çocuğu öyle olmamalıdır. Çocuğunun hatasını kendi hatası gibi deneyimler.

Alınganlığınıza bu bilgilerle yeniden baktığınız da kendinize; bu benim kişiselleştirmem, ebeveynimin baba yaptığını kendime yapmaya devam ediyorum demelisiniz.